เครื่องคำนวณคาร์ดิโอ

เครื่องคำนวณการทดสอบสเต็ป Harvard

ให้คะแนนดัชนีความฟิตทางกายของการทดสอบสเต็ป Harvard จากระยะเวลาที่คุณก้าวได้และความเร็วที่ชีพจรกลับลงมา มีทั้งแบบยาวและแบบสั้น ฟรี ไม่ต้องสมัคร

การทดสอบสเต็ป Harvard คืออะไร

การทดสอบสเต็ป Harvard ถูกสร้างขึ้นที่ Harvard Fatigue Laboratory โดย Brouha, Graybiel และ Heath ในปี 1943 เพื่อจัดระดับความพร้อมทางกายของทหาร โดยใช้เพียงม้านั่ง เครื่องเคาะจังหวะ และนาฬิกาจับเวลา มันวัดสองสิ่งพร้อมกัน คือคุณรักษาภาระงานที่คงที่ไว้ได้นานแค่ไหน และอัตราการเต้นหัวใจของคุณตกลงเร็วแค่ไหนเมื่อหยุด ทั้งสองอย่างคือความฟิตแอโรบิก และดัชนีความฟิตทางกายรวมมันไว้ในตัวเลขเดียว

เครื่องคำนวณนี้ทำงานอย่างไร

แบบยาวคือ PFI = (100 × วินาทีที่ก้าวได้) ÷ (2 × ผลรวมของชีพจรช่วงฟื้นตัวทั้งสามครั้ง) ส่วนแบบสั้นใช้เฉพาะการนับครั้งแรกกับตัวหารคนละค่า คือ PFI = (100 × วินาทีที่ก้าวได้) ÷ (5.5 × การนับครั้งแรก) ซึ่งปรับเทียบให้ตกอยู่บนสเกลเดียวกัน แบบยาววัดได้ดีกว่าเพราะการนับครั้งเดียวที่หนึ่งนาทีของช่วงฟื้นตัวมีสัญญาณรบกวนสูง แต่แบบสั้นขอให้คนทดสอบจับชีพจรแค่ครั้งเดียว จึงยังอยู่รอดในยิมและในห้องเรียน

ทำการทดสอบให้ถูกต้อง

ใช้ม้านั่งสูง 20 นิ้ว (50.8 ซม.) ตั้งเครื่องเคาะจังหวะที่ 120 ครั้งต่อนาที โดยนับหนึ่งจังหวะต่อการขยับเท้าหนึ่งครั้ง คือขึ้น ขึ้น ลง ลง ซึ่งได้ 30 ก้าวเต็มต่อนาที ก้าวต่อเนื่องห้านาที จะสลับขานำก็ได้ โดยหลังตรงและยืนขึ้นเต็มตัวบนม้านั่งทุกครั้ง หยุดทันทีที่คุณรักษาจังหวะไว้ไม่ได้นาน 15 วินาที แล้วจดวินาทีที่หยุดไว้ เวลาที่ไม่ครบนั้นเป็นคะแนนที่ใช้ได้จริง ไม่ใช่การทดสอบที่ล้มเหลว

นับชีพจรช่วงฟื้นตัว

นั่งลงทันทีหลังก้าวครั้งสุดท้ายและนั่งอยู่อย่างนั้น นับชีพจรครั้งละ 30 วินาที รวมสามครั้ง คือช่วง 1:00 ถึง 1:30, 2:00 ถึง 2:30 และ 3:00 ถึง 3:30 หลังจบการทดสอบ ใช้ชีพจรที่ข้อมือหรือสายรัดวัดอัตราการเต้นหัวใจ อย่าใช้นิ้วหัวแม่มือกดหลอดเลือดที่คอตัวเอง เพราะการกดคออาจทำให้อัตราการเต้นหัวใจที่คุณกำลังพยายามวัดช้าลง การนับพลาดไปห้าครั้งทำให้ดัชนีเคลื่อนไปหลายจุด ถ้าคุณทดสอบตัวเอง สายรัดหน้าอกที่อ่านย้อนหลังได้ดีกว่าการใช้นิ้วเสมอ