Pengambilan Natrium Tinggi untuk Atlet: Tekanan Darah dan Prestasi

Pengambilan natrium diet yang tinggi secara kronik boleh menjejaskan fungsi endotelium, meningkatkan tekanan darah semasa bersenam, dan meningkatkan risiko penyakit kardiovaskular jangka panjang, tetapi individu yang aktif mengalami keseimbangan yang unik disebabkan oleh kehilangan natrium yang ketara melalui peluh semasa latihan [1, 8, 14]. Walaupun pengambilan natrium akut boleh meningkatkan volum plasma secara sementara dan membantu pengawalseliaan suhu badan dalam keadaan panas, pengambilan natrium asas yang berlebihan secara kronik tidak memberikan faedah prestasi yang unik dan boleh mengeraskan salur darah secara bebas daripada tekanan darah semasa rehat [13, 14, 16].

Kesan Vaskular dan Kardiovaskular

Pengambilan natrium yang tinggi memberi kesan langsung kepada endotelium vaskular—lapisan sel dalaman salur darah yang mengawal selia aliran darah melalui pembebasan nitrik oksida [14, 18]. Pada orang dewasa yang sihat dan mempunyai tekanan darah normal, pengambilan garam tinggi yang akut mengurangkan bioavailabiliti nitrik oksida melalui penyisihan sintase nitrik oksida endotelium (eNOS) dan tekanan oksidatif, menyebabkan penurunan ketara dalam pelebaran pengantara aliran (flow-mediated dilation, FMD) arteri brakial dalam masa 60 minit [14]. Selama 5 hingga 7 hari, diet tinggi natrium terus menjejaskan FMD dan mengurangkan vasodilatasi kulit pengantara nitrik oksida walaupun pada individu yang rintang garam yang tekanan darah rehatnya tidak berubah secara ketara [16, 20].

Dari segi mekanistik, pengambilan natrium yang berlebihan meningkatkan spesies oksigen reaktif melalui pengaktifan NADPH oksidase, merencat enzim superoksida dismutase (SOD-1 dan SOD-2), mendorong penyisihan eNOS pengantara peroksinitrit, menggalakkan pengerasan sel endotelium, dan merosakkan lapisan glikokaliks endotelium yang melindungi [18]. Lama-kelamaan, pengambilan tinggi yang berterusan menyebabkan pemodelan semula mikrovaskular yang buruk, keradangan endotelium, dan perubahan struktur pada arteri elastik yang besar [1]. Dalam analisis kohort prospektif yang menjejaki 10,709 orang dewasa dengan beberapa pengumpulan air kencing 24 jam yang disahkan dalam tempoh susulan median 8.8 tahun, perkumuhan natrium menunjukkan hubungan dos-respons linear dengan kejadian penyakit kardiovaskular (CVD), menunjukkan peningkatan 18% dalam bahaya CVD bagi setiap peningkatan 1,000 mg/hari (nisbah bahaya 1.18) tanpa bukti lengkung berbentuk J [8]. Sebaliknya, perkumuhan kalium yang lebih tinggi dikaitkan dengan 18% penurunan bahaya CVD bagi setiap peningkatan 1,000 mg/hari, menekankan peranan perlindungan kalium pemakanan terhadap tekanan vaskular akibat natrium [8, 18].

Tindak Balas Tekanan Darah Semasa Rehat dan Bersenam

Pengurangan pengambilan garam selama empat minggu atau lebih secara konsisten menurunkan tekanan darah sistolik semasa rehat pada kedua-dua individu hipertensi dan normotensif tanpa mengira jantina atau etnik [1]. Walau bagaimanapun, pengukuran semasa rehat tidak menggambarkan sepenuhnya impak hemodinamik semasa pengerahan tenaga. Pada individu yang aktif, sepuluh hari diet tinggi natrium (kira-kira 6,486 mg/hari) meningkatkan tekanan darah sistolik sebanyak 8 mmHg semasa senaman aerobik submaksimum berbanding diet natrium yang lebih rendah (kira-kira 3,220 mg/hari) [14].

Pembebanan natrium jangka pendek juga meningkatkan tekanan darah diastolik dan min arteri pada waktu malam, seperti yang diperhatikan dalam intervensi silang silang pemakanan [20]. Dalam populasi yang sensitif terhadap garam, pembebanan natrium jangka pendek meningkatkan halaju gelombang nadi jantung-femoral (penanda kekakuan arteri), walaupun perubahan dalam metrik kekakuan lain seperti indeks vaskular kardio-buku lali (CAVI) kekal neutral dalam tempoh yang singkat [20]. Dalam model haiwan untuk latihan otot kronik, pengambilan garam yang tinggi mengurangkan penyesuaian otot (peningkatan daya menurun daripada 84.6% kepada 52.2%) dengan menyekat angiogenesis mikrovaskular akibat senaman dalam serat otot rangka, satu defisit yang dikaitkan dengan perubahan isyarat angiotensin II [21].

Prestasi, Penghidratan, dan Termoregulasi

Semasa senaman ketahanan, atlet mencatatkan kadar peluh purata antara 1.0 dan 1.5 L/jam, kehilangan kira-kira 0.8 g natrium setiap liter peluh [6]. Kelenjar peluh dermis menghasilkan peluh prekursor yang isotonik kepada plasma (135–145 mM atau 3,105–3,335 mg/L natrium) sebelum aldosteron menyerap semula natrium di sepanjang duktus, menjadikan perpeluhan sebagai laluan perkumuhan bukan renal yang utama [14].

Disebabkan kehilangan ini, suplemen natrium akut yang disasarkan sering dinilai untuk kapasiti senaman:

• Pembebanan Akut Pra-Senaman: Mengambil 20–40 mg natrium bagi setiap kilogram jisim badan dengan 10 mL/kg cecair 1 hingga 2 jam sebelum bersenam menggalakkan pengekalan cecair dan mengurangkan pengeluaran air kencing [15]. Satu kajian sistematik mendapati bahawa pembebanan natrium pra-senaman meningkatkan masa sehingga lesu sebanyak 14% hingga 26% semasa sesi 90+ minit melebihi 26.5°C dengan mengembangkan volum darah dan melambatkan kenaikan suhu teras badan, walaupun peningkatan prestasi ujian masa (time-trial) kekal tidak konklusif dan ketidakselesaan gastrousus meningkat dengan dos yang lebih tinggi [13].
• Tindak Balas Termoregulasi Khusus Jantina: Pada penunggang basikal wanita, pembebanan natrium pekat melambatkan kenaikan suhu teras dan menurunkan kadar peluh, kesan yang tidak diperhatikan pada penunggang basikal lelaki [12].
• Suplementasi Semasa Bersenam: Dalam ujian buta berganda terhadap atlet ketahanan yang melakukan senaman selama 2 jam pada 60% rizab kadar denyutan jantung, suplemen natrium oral 1,800 mg tidak menunjukkan perbezaan ketara berbanding plasebo dari segi kadar peluh, penilaian tekanan haba, peratusan dehidrasi, masa sehingga lesu, suhu kulit, kadar usaha yang dirasakan (RPE), atau hanyutan kardiovaskular [6, 12].

Natrium serum dan hiperosmolaliti plasma yang meningkat boleh menaikkan ambang suhu teras yang diperlukan untuk mencetuskan vasodilatasi kulit, yang boleh melambatkan pelepasan haba dalam keadaan tertentu [6].

Mengimbangi Pengambilan dan Kehilangan Melalui Peluh

Pada individu yang tidak aktif, kira-kira 90% daripada natrium pemakanan dikumuhkan dalam air kencing, membolehkan perkumuhan natrium urin 24 jam berfungsi sebagai proksi yang boleh dipercayai untuk jumlah pengambilan [5]. Dalam populasi yang aktif secara fizikal, pengumpulan urin 24 jam standard meremehkan jumlah pengambilan diet sebenar secara ketara disebabkan oleh kehilangan melalui kulit yang tidak diukur [5].

Garispanduan kesihatan umum daripada Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) mengesyorkan pengambilan kurang daripada 2,000 mg natrium sehari (5 g garam), manakala Pengambilan Rujukan Diet menetapkan ambang pengurangan risiko penyakit kronik di bawah 2,300 mg/hari [3]. Walaupun pengambilan tinggi melebihi 5 g/hari menunjukkan risiko vaskular yang jelas, sekatan yang melampau (seperti perkumuhan urin harian di bawah 3 g/hari atau pengambilan di bawah 4 g/hari) boleh mengaktifkan sistem renin-angiotensin-aldosteron, meningkatkan katekolamina plasma (epinefrin dan norepinefrin), meningkatkan aktiviti saraf simpatetik otot, dan mendorong rintangan insulin [1, 4].

Bagi individu yang aktif secara fizikal, kenyataan konsensus pemakanan sukan mengesyorkan penggantian natrium semasa senaman yang berlangsung lebih daripada 2 jam, semasa pendedahan kepada cuaca panas terik, atau apabila jumlah kehilangan natrium melalui peluh melebihi 3–4 g [4]. Garis panduan American College of Sports Medicine semasa mencadangkan 20–30 mEq/L (460–690 mg/L) natrium dalam cecair penghidratan semula semasa senaman berpanjangan dengan kehilangan peluh yang banyak [5]. Untuk acara ultra-ketahanan, panel konsensus menasihatkan pengambilan natrium secara ad libitum (mengikut kehendak) melalui produk pemakanan sukan standard berbanding bergantung kepada rejimen garam tambahan dos tinggi yang wajib [5].